Charlottenburg Sarayı’nda Görülecekler: Kaçırılmaması Gereken Odalar, Bahçeler ve Rotanızı Nasıl Planlarsınız

Eski Saray: Porselen, Gümüş ve Devlet Daireleri

Kompleksin en eski bölümü, ilk Prusya kralının eşi Sophie Charlotte için 1695 ile 1713 arasında inşa edildi. Buranın kalbi, tabandan tavana yaklaşık 3.000 parça Çin ve Japon mavi-beyaz porselenle kaplı, aynalarla etkiyi baş döndürücü biçimde çoğaltan Porselen Kabinesi’dir. Berlin’in en çok fotoğraflanan iç mekânlarından biri olmayı sürdürüyor. Yukarı bakmaya zaman ayırın: porselenler duvarlarda kat kat yükselir ve tavan kavsinde de devam eder. Kabine, eski devlet dairelerinin içinde yer aldığından, on sekizinci yüzyıl başı sarayının kendini nasıl sahnelediğini gösteren bir dizi tören odasından — bekleme odaları, kabul odası ve yatak odası — geçersiniz. Gün içinde geri dönmek yerine işaretli rotayı izleyin; daireler tek yönlü bir enfilade olarak düzenlenmiştir ve akış yalnızca sırayla işler.

Porselen Kabinesi’nin ötesinde, Eski Saray ziyaretçilerin sıkça hızla geçtiği iki hazine daha barındırır. Gümüş Mahzeni, altın, gümüş, cam ve porselenden yaklaşık 100 adet günümüze ulaşmış sofra takımını, sarayda yemek görkemini yeniden yaratmak üzere kurulmuş masalarda sergiler — yüzyıllar boyunca kraliyet gümüşlerinin çoğu eritildiğinden bu nadir bir kalıntıdır. Yakınında, Prusya kraliyet nişanlarının sergisi ve Büyük Frederick’in derlediği enfiye kutusu koleksiyonu yavaş bir bakışı hak eder; kutular mücevherli minyatürlerdir, her biri küçük bir servettir. On sekizinci yüzyıl başı freskleriyle süslü saray şapeli bu kanadı tamamlar. Odaları hızla geçmek yerine okumak istiyorsanız, yalnızca Eski Saray için 60 ila 90 dakika ayırın. Burası sitenin en yoğun tek yapısıdır.

Yeni Kanat ve Altın Galeri

Büyük Frederick, 1740’tan itibaren sarayı doğuya doğru genişletti ve mimar Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff yönetiminde Yeni Kanat’ı (Neuer Flügel) ekletti. Sarayın barok ihtişamdan tam rokoko coşkusuna geçtiği yer burasıdır. Tartışmasız zirve, 42 metrelik balo salonu Altın Galeri’dir (Goldene Galerie); soluk yeşil duvarları, 1740’larda Johann August Nahl’ın tasarladığı yaldızlı sıvalarla — deniz kabukları, sarmaşıklar, çelenkler ve figürlerle — adeta patlar. Avrupa’nın en seçkin rokoko iç mekânlarından biri olarak kabul edilir ve parlak bir günde yaldız ışığı tüm odaya yayar. Bitişikteki, pembe mermeri taklit eden sıvayla kaplı Beyaz Salon, taht ve ziyafet odası olarak hizmet vermiştir. Galeriyi yavaşça gezin; detaylar bunu fazlasıyla ödüllendirir ve çoğu ziyaretçi bir ucu fotoğraflayıp bütünün simetrisini kaçırır.

Bahçeler, Belvedere, Mozole ve Yeni Köşk

Sarayın arkasındaki Schlossgarten’e giriş ücretsizdir ve başlı başına bir saat ayırmaya değer. İlk olarak 1697’de, Versailles’ın arkasındaki bahçıvan André Le Nôtre’un öğrencisi Siméon Godeau tarafından biçimsel bir barok parter olarak düzenlenmiş, ardından 1780’lerin sonlarından itibaren Peter Joseph Lenné’nin etkisiyle kısmen İngiliz peyzaj tarzında yeniden tasarlanmıştır. Sonuç, saraya yakın geometrik parterlerin gayriresmî çimenliklere, bir sazan göletine ve Spree kıyısındaki ağaçlık yürüyüş yollarına dönüştüğü katmanlı bir parktır. Sarayın bahçe cephesinden uzanan merkezi eksen, herkesin çektiği fotoğraftır. Hava uygunsa, ışık iyiyken önce biçimsel bölümü yürüyün, ardından nehre doğru peyzaj bahçesine dönün. Bahçe, ziyaretin bağ dokusudur: üç küçük köşk buraya dağılmıştır, bu yüzden epey yol yürürsünüz.

Parkta birbirinden ayrı üç bina gizlenir; her biri küçük bir müzedir. Belvedere, 1788'de Spree kıyısında inşa edilmiş, katmanlı bir çay köşkü ve seyir kulesi olarak tasarlanmış; bugün bir porselen koleksiyonunu sergiliyor ve bahçedeki en hoş dış cepheyi sunuyor. 1810'da, çok sevilen Kraliçe Luise'nin ölümünün ardından mezarını barındırmak üzere inşa edilen Mozole, köknar ağaçlarıyla kaplı bir bulvarın sonunda yer alan, Carrara mermerinden yapılmış kasvetli bir neoklasik tapınaktır — parktaki en atmosferik duraktır. Yeni Köşk (Neuer Pavillon), Karl Friedrich Schinkel tarafından 1825'te tasarlanan İtalyan tarzı bir villadır; sarayın hemen doğusunda yer alır ve on dokuzuncu yüzyıl sanatını barındırır. Bahçe köşklerinin ana saraya kıyasla daha kısa ve daha mevsimsel çalışma saatleri olduğunu unutmayın; bu yüzden rotanızı onlara göre kurmadan önce günün açılış durumunu kontrol edin.

İşe Yarayan Ziyaret Rotası

Çoğu ziyaretçi için en akıcı sıralama şudur: önce Eski Saray, ikinci olarak Yeni Kanat, en son bahçeler ve köşkler. Eski Saray'da başlayın çünkü burası en yoğun iç mekândır ve tur grupları gelmeden önce enfilade (oda dizisi) en iyi şekilde akar. Hâlâ detaylara enerjiniz varken Altın Galeri için doğrudan Yeni Kanat'a geçin. Ardından, kuyruk ve zaman baskısı olmayan Schlossgarten'a adım atın ve temponun düşmesine izin verin. Belvedere, Mozole ve Yeni Köşk'ü sona saklayın; sarayın bahçe cephesinden başlayarak bir döngü halinde yürüyün. Odaklı bir ziyaret yaklaşık iki buçuk ila üç saat sürer; köşkleri ve yavaş bir bahçe yürüyüşünü eklerseniz rahat bir yarım güne ulaşırsınız. Önceden ayarlanmış zaman girişli bir biletle tek sabit noktanız saray giriş saatinizdir — ücretsiz bahçedeki her şey buna göre esner.

Rotayı şekillendiren birkaç pratik not var. İki ana saray binası genellikle haftada bir gün kapalıyken bahçe her gün açıktır; bu yüzden seyahatinizden önce iç mekânların açık olduğu günü doğrulayın. Fotoğraf kuralları odaya göre değişir ve bazı iç mekânlar serbest dolaşım yerine numaralı bir rota veya sesli rehberle ziyaret edilir — günün tabelalarını takip edin. Bahçeler geniş ve kısmen asfaltsızdır; bu yüzden Belvedere, Mozole ve Yeni Köşk arasındaki yürüme mesafelerini hesaba katın. Zamanınız kısıtlıysa içeride Porselen Kabine ve Altın Galeri'ye, dışarıda ise merkezi barok parterre'e öncelik verin; bu üçü Charlottenburg'un özünü verir. Saray girişini sıra beklemeden ayarlıyoruz; böylece planlayacağınız tek şey her şeyin tadını hangi sırayla çıkaracağınız olur.